Montujemy stacje uzdatniania wody w lubuskim, wielkopolskim i dolnośląskim od 2020 roku. Każdy projekt zaczynamy od analizy laboratoryjnej wody surowej (żelazo, mangan, twardość, pH, amoniak, azotany, bakteriologia), bo bez wyników dobór złoża i sterownika to loteria. Dobieramy odżelaziacze (Birm, Greensand Plus, Pyrolox), zmiękczacze jonowymienne z głowicami Clack i Fleck, lampy UV oraz systemy odwróconej osmozy — montaż na własnym sprzęcie, jeden zespół od podłączenia do studni po pierwsze testy uzdatnionej wody. Bez podwykonawców, bez „pakietów standardowych”.
Bezpłatna wycena po analizie wody i oględzinach kotłowni. Odpowiedź w 24 h.
Czym jest stacja uzdatniania wody i kiedy się ją montuje?
Stacja uzdatniania wody (SUW) to zestaw urządzeń, które doprowadzają wodę surową — najczęściej ze studni głębinowej, rzadziej z wodociągu — do parametrów zgodnych z Rozporządzeniem Ministra Zdrowia z 7 grudnia 2017 r. (Dz. U. 2017 poz. 2294). Najczęściej składa się z odżelaziacza, zmiękczacza, filtra wstępnego i — opcjonalnie — lampy UV lub modułu odwróconej osmozy do wody pitnej.
Montaż SUW zlecają nam głównie właściciele domów jednorodzinnych z własnym ujęciem, ale też gospodarstwa rolne (poidła, mleczarnie), niewielkie zakłady przemysłowe i obiekty turystyczne (agroturystyki, pensjonaty). W lubuskim i dolnośląskim ponad 70% zgłoszeń dotyczy wody studziennej z podwyższonym żelazem — to charakterystyczne dla pradolin Odry, Bobru i Nysy Łużyckiej, gdzie czwartorzędowe piaski przewodzą wodę z naturalnie wysoką zawartością Fe i Mn.
Od czego zaczynamy: analiza wody jako fundament doboru
Bez wyniku badania wody nie wyceniamy stacji i nie rekomendujemy konkretnego złoża. To nie procedura — to zasada zawodowa. Złe dobranie odżelaziacza do wody o pH 6,3 (a takie wody mamy w okolicach Żar i Żagania na ujęciach z piasków formacji trzeciorzędowych) skończy się tym, że Birm nie zacznie pracować, a klient po pół roku ma rdzawą wodę i poczucie, że stacja „nie działa”. Działa. Po prostu została dobrana bez pomiaru.
Pobieramy próbkę z kranu najbliżej zbiornika hydroforowego, po co najmniej 5 minutach swobodnego przepływu (żeby wypłukać wodę stojącą w instalacji). Część badania robimy w terenie (pH, mętność, twardość ogólna paskowa kontrolna), reszta jedzie do akredytowanego laboratorium. Wyniki dostaje klient — w formie raportu z wartościami granicznymi z Dz. U. 2017 poz. 2294 obok wyniku. Bez wyniku nie ma rekomendacji, bo każda rekomendacja oparta o „przeczucie” to ryzyko reklamacji.
Parametry, które badamy obowiązkowo
| Parametr | Norma (Dz. U. 2017 poz. 2294) | Typowy problem w regionie |
|---|---|---|
| Żelazo (Fe) | ≤ 0,200 mg/l | Pradoliny Odry/Bobru — często 1–4 mg/l |
| Mangan (Mn) | ≤ 0,050 mg/l | Głogów, Polkowice — bywa 0,1–0,3 mg/l |
| Twardość ogólna | 60–500 mg CaCO₃/l | Lubuskie — średnia 6–12 °dH, lokalnie do 18 °dH |
| pH | 6,5–9,5 | Trzeciorzęd Żar/Żagania — bywa 6,2–6,5 |
| Amoniak (NH₄⁺) | ≤ 0,50 mg/l | Tereny rolnicze — okresowo podwyższony |
| Azotany (NO₃⁻) | ≤ 50 mg/l | Stare studnie kopane, sąsiedztwo szamb |
| Mętność | ≤ 1,0 NTU | Studnie po krótkiej rozruchowej eksploatacji |
| Bakterie coli | 0 jtk/100 ml | Studnie kopane, nieszczelne obudowy |
Dodatkowo, jeśli klient chce — i to rekomendujemy raz na 2–3 lata — robimy panel rozszerzony: chlorki, siarczany, sód, twardość węglanowa, utlenialność, przewodność, ołów, miedź, glin. Pełne źródło wymagań to Dz. U. 2017 poz. 2294 w bazie ISAP.
Jak dobieramy technologię uzdatniania?
Dobór technologii to nie kwestia gustu, tylko zestawienia trzech rzeczy: parametry wody surowej, wymagana wydajność (przepływ chwilowy i dobowy) oraz warunki techniczne pomieszczenia. Klient z 4-osobowej rodziny w Świebodzinie ma inną stację niż gospodarstwo rolne pod Wolsztynem z poidłami dla 60 sztuk bydła. To pierwsze to typowo 1,5–2 m³/h, to drugie — 4–6 m³/h ze szczytami do 8 m³/h.
Pracujemy metodą „warstwowego dobierania”: najpierw rozwiązujemy największy problem (najczęściej żelazo i mangan), potem twardość, na końcu mikrobiologię i smak. Łączenie wszystkiego w jednej butli kompaktowej brzmi atrakcyjnie, ale w praktyce sprawdza się tylko dla wody z minimalnymi odchyleniami od normy — przy żelazie powyżej 1 mg/l lub manganie powyżej 0,1 mg/l rozdzielenie funkcji daje większą trwałość i tańszą eksploatację.
Odżelazianie: Birm, Greensand Plus, Pyrolox — kiedy które?
Złoże filtracyjne to serce odżelaziacza. Nie ma „uniwersalnego”, każde działa w innym zakresie pH i zanieczyszczeń:
- Birm — najczęściej wybierany dla wód o pH ≥ 6,8, żelazie do 4–5 mg/l, manganie do 1 mg/l. Regenerowany tylko płukaniem wstecznym, bez chemii. Żywotność typowo 3–5 lat. Dobrze sprawdza się przy wodach typowych dla lubuskiego — przewaga zgłoszeń z okolic Zielonej Góry, Sulechowa, Nowej Soli.
- Greensand Plus — radzi sobie z trudniejszymi wodami: żelazo do 15 mg/l, mangan do 5 mg/l, znosi też niewielkie ilości siarkowodoru. Wymaga regeneracji nadmanganianem potasu (KMnO₄) co kilka tygodni. Żywotność ok. 7 lat. Wybieramy go dla wód z głębszych ujęć i tam, gdzie poziom manganu przekracza 0,2 mg/l (typowe dla okolic Głogowa i Polkowic).
- Pyrolox — naturalna ruda manganu, działa katalitycznie od pH 6,5. Brak regeneracji chemicznej, tylko płukanie. Bardzo długa żywotność, ale złoże ciężkie — wymaga mocniejszej pompy płuczącej i właściwego doboru średnicy butli. Wybieramy dla wód kwaśnych z trzeciorzędu, np. okolice Żar, Żagania, Krosna Odrzańskiego.
Jeśli pH jest poniżej 6,5, dobieramy dodatkowo neutralizator z korytem dolomitowym lub kalcytowym przed odżelaziaczem. Bez podniesienia pH żadne z trzech złóż nie zadziała poprawnie — to częsty błąd „pakietowych” instalatorów, którzy montują zestaw bez badania.
Zmiękczanie: kolumna jonowymienna z głowicą Clack lub Fleck
Twardość poniżej 6 °dH zostawiamy bez zmiękczania — woda zbyt miękka jest agresywna dla rur miedzianych i niesmaczna. Powyżej 8 °dH montujemy zmiękczacz dwukolumnowy lub kabinetowy z żywicą jonowymienną (Dowex, Lewatit), regenerowany solą tabletkowaną w zbiorniku solanki. Sterownik dobieramy do wydajności i charakteru poboru:
- Głowica Clack WS1CK — najczęstszy wybór dla domów jednorodzinnych. Trwała, programowana w trybie zegarowym lub objętościowym (zliczanie zużycia w litrach), z opcją bypass'u serwisowego.
- Głowica Fleck 5600 / 5800 — alternatywa, popularna w starszych instalacjach. Łatwa wymiana części serwisowych, prosta konfiguracja, sprawdzona w gospodarstwach rolnych.
- Głowica Autotrol — wybierana dla mniejszych zmiękczaczy kompaktowych, kiedy zależy nam na cichym cyklu regeneracji.
Dobór objętości żywicy zależy od twardości i zużycia wody — dla 4-osobowej rodziny przy 10 °dH typowo 25–30 litrów żywicy, dla 6-osobowej przy 14 °dH około 40–50 litrów. Mniej znaczy częstsze regeneracje i szybsze zużycie złoża, więcej — niepotrzebnie zajęte miejsce w kotłowni.
Dezynfekcja: lampa UV i moduły dodatkowe
Jeśli badanie wykazuje obecność bakterii grupy coli (typowe dla studni kopanych w gminach Wolsztyn, Nowy Tomyśl, Leszno) lub Escherichia coli, montujemy lampę UV o odpowiedniej dawce (typowo 30–40 mJ/cm² dla wody studziennej). Lampa jest ostatnim elementem w ciągu — po wszystkich filtrach, żeby promieniowanie miało czystą wodę do dezynfekcji. Żarnik wymieniamy raz w roku, niezależnie od „świecenia” — to nie żarówka żarowa, intensywność UV-C spada nawet gdy lampa nadal świeci na niebiesko.
Odwrócona osmoza (RO) — wyłącznie pod zlew, do wody pitnej
Systemy RO montujemy jako uzupełnienie głównej stacji, najczęściej pod zlewem w kuchni z dedykowanym kranem trzydrożnym. Membrana o porach około 0,0001 µm zatrzymuje praktycznie wszystko: bakterie, wirusy, metale ciężkie, mikroplastik, pozostałości farmaceutyków. Wymaga ciśnienia minimum 3 bar (najlepiej 4–5 bar) — jeśli instalacja ma niższe, dokładamy pompkę booster. RO nie zastępuje odżelaziacza i zmiękczacza — to oddzielny moduł dla wody pitnej i do gotowania.
Wymagania techniczne pomieszczenia — co musimy zastać, by zamontować
Stacja uzdatniania wody nie jest urządzeniem „postawisz i działa”. Mamy konkretne wymagania, które potwierdzamy przed wyceną — najlepiej podczas oględzin lub na zdjęciach z domiarami.
- Pomieszczenie zamknięte, suche, temperatura 5–35 °C — najczęściej kotłownia, pomieszczenie gospodarcze, garaż docieplony. Nie poddasze (zamarzanie), nie piwnica z wodą gruntową (korozja).
- Powierzchnia ok. 1,5 m² wolnej podłogi przy stacji jednokolumnowej, 2–2,5 m² przy dwóch kolumnach + zbiornik solanki. Wysokość minimum 1,8 m (kolumna + przestrzeń serwisowa).
- Podłączenie kanalizacyjne w odległości do 2–3 m od stacji — wpust podłogowy lub odpływ do kanalizacji bytowej. Płukanie wsteczne odżelaziacza to typowo 50–150 litrów wody w cyklu, regeneracja zmiękczacza 80–200 litrów — to musi gdzieś trafić.
- Gniazdo 230 V / 50 Hz w odległości do 2 m, najlepiej z lokalnym wyłącznikiem nadprądowym B10A. Sterownik pobiera ok. 5–15 W ciągłej mocy, podczas regeneracji chwilowo więcej.
- Ciśnienie zasilania 2,5–6 bar — niższe oznacza brak siły do płukania wstecznego, wyższe ryzykuje rozszczelnienie głowicy. Jeśli pompa hydroforowa daje skoki (typowo 2,2–4,0 bar), to akceptowalne.
- Średnica przyłącza minimum DN25 (1") dla domu jednorodzinnego, DN32 (1¼") dla większych przepływów. Redukcja na DN20 (¾") dusi wydajność.
- Bypass serwisowy — dostarczamy i montujemy, ale potrzebujemy miejsca po obu stronach stacji na podłączenie obejścia. Bypass to obowiązkowy element — w razie awarii lub serwisu dom nadal ma wodę.
Jeśli pomieszczenia nie ma w domu, ale jest planowane, doradzamy etapowo: gdzie zostawić rurę wlotową, gdzie kanalizację, gdzie gniazdko. Lepiej zaplanować to na etapie hydrauliki niż później kuć ściany.
Proces montażu krok po kroku
Typowy montaż domowej stacji uzdatniania trwa 1 dzień roboczy, większe instalacje (przemysł, rolnictwo) — 2–3 dni. Pracujemy w trzech etapach: rozpoznanie, instalacja właściwa, rozruch.
1. Wizja lokalna i pomiary (wcześniej, oddzielnie)
Przyjeżdżamy z miernikiem ciśnienia, paskami do twardości i pH, butelkami sterylnymi do pobrania próbki bakteriologicznej. Sprawdzamy: ciśnienie statyczne i dynamiczne w punkcie planowanego montażu, dostępne przyłącza, odległość do kanalizacji, gniazdka. Robimy zdjęcia. Próbka wody jedzie do laboratorium — wyniki w 5–10 dni roboczych w zależności od zakresu badania.
2. Przygotowanie i dostawa
Po wyniku przygotowujemy zestaw: butla odżelaziacza z odsianym i przepłukanym złożem, butla zmiękczacza z nasypaną żywicą, sterownik wstępnie zaprogramowany na parametry konkretnej wody, zbiornik solanki, węże połączeniowe, bypass, wkład wstępny, opcjonalnie lampa UV. Wszystko jedzie jednym transportem.
3. Montaż właściwy (jeden dzień)
- Zamykamy zasilanie wody, drenujemy odcinek instalacji w miejscu montażu.
- Wcinamy się w istniejącą rurę — najczęściej za hydroforem, przed rozdziałem na obwód użytkowy. Stosujemy złączki zaciskowe lub mufę PE w zależności od rodzaju instalacji.
- Montujemy bypass z trzema zaworami kulowymi i odejściem na stację.
- Stawiamy kolumny na poziomej, suchej posadzce — odżelaziacz pierwszy, zmiękczacz drugi, lampa UV (jeśli jest) ostatnia.
- Podłączamy wąż popłuczyn do kanalizacji ze swobodnym wyprowadzeniem (przerywacz powietrzny, nigdy bezpośrednio w syfon pod ciśnieniem).
- Podłączamy zbiornik solanki do zmiękczacza, napełniamy solą tabletkowaną.
- Podpinamy sterownik do gniazdka, ustawiamy datę, godzinę, cykle regeneracji, twardość wody, objętość żywicy.
4. Rozruch i pierwsze cykle
Po zalaniu instalacji uruchamiamy ręczny cykl płukania wstecznego — 15–20 minut dla każdego złoża, żeby pozbyć się drobnego pyłu i wstępnie ułożyć warstwę. Następnie pierwsza regeneracja zmiękczacza. Mierzymy ciśnienie przed i za stacją (akceptowalny spadek 0,3–0,8 bar w zależności od konfiguracji), sprawdzamy szczelność wszystkich połączeń.
5. Pierwsze testy wody po uzdatnianiu
Po 24 godzinach pracy (pierwsza woda przez stację powinna pójść na podlewanie, nie do spożycia) pobieramy próbkę z dowolnego kranu i robimy pomiar w terenie: żelazo, twardość, pH. To kontrola, że dobór był trafny. Po dwóch tygodniach klient sam pobiera próbkę i wysyła ją do laboratorium — pełen panel z porównaniem do normy. Wynik trafia do akt instalacji.
Dokumentacja powykonawcza — co dostaje klient
Po montażu klient dostaje teczkę z dokumentacją, którą polecamy trzymać razem z dokumentami domu:
- Protokół odbioru instalacji z parametrami startowymi (ciśnienie, twardość wody surowej i uzdatnionej, datą rozruchu).
- Karty katalogowe wszystkich zainstalowanych urządzeń (głowica, butle, złoże, zbiornik solanki, ewentualnie lampa UV).
- Instrukcja obsługi sterownika w języku polskim, z naszymi notatkami przy parametrach, które konkretnie skonfigurowaliśmy.
- Karta gwarancyjna producenta + nasza gwarancja na montaż.
- Harmonogram serwisu: kiedy płukanie, kiedy uzupełnienie soli, kiedy wymiana wkładów wstępnych, kiedy planowany przegląd okresowy.
- Wynik analizy wody surowej (przed stacją) i kontrolnej (po stacji).
To dokumentacja, która przydaje się przy sprzedaży domu, kontrolach sanepidu (dla obiektów użyteczności publicznej, np. agroturystyk) i — co najważniejsze — przy ewentualnej reklamacji w pierwszym roku eksploatacji.
Czego unikać przy wyborze firmy montażowej
Rynek uzdatniania wody w lubuskim, wielkopolskim i dolnośląskim jest mocno rozdrobniony. Część firm to producenci sprzedający „pakiety standardowe” bez badania wody, część to instalatorzy hydrauliczni, którzy traktują stację jak typową armaturę. Oto sygnały, które powinny zapalić lampkę:
- Wycena bez analizy wody — to znak, że firma sprzedaje jeden uniwersalny zestaw, a nie dobiera do problemu. Jeśli dom ma wodę z 3 mg/l żelaza, gotowy „zestaw startowy z katalogu” nie zadziała.
- Brak osobnego badania manganu i pH — odżelaziacz pracuje albo nie pracuje w zależności od pH, a mangan często „idzie razem” z żelazem ale wymaga innych warunków.
- Tania kompaktowa stacja „wszystko w jednym” przy trudnej wodzie — dla wód odbiegających mocno od normy jedna butla nie wystarczy. Sprawdzi się dla wody niemal dobrej, dla typowej studni głębinowej w pradolinie nie.
- Montaż bez bypassu — jeśli stacja padnie w niedzielę, a w domu nie ma obejścia, woda nie płynie wcale. To częsty błąd „za szybkich” instalacji.
- Brak dokumentacji powykonawczej — bez protokołu odbioru i wpisanych parametrów reklamacja po pół roku jest praktycznie niemożliwa.
- Złoże „uniwersalne na każdą wodę” — nie istnieje. Birm, Greensand Plus i Pyrolox mają różne zakresy pracy z powodu fizyki i chemii, nie marketingu.
- Brak NIP, brak adresu, brak strony z realizacjami — jeśli firma „dopiero ruszyła” i ma tylko numer telefonu, w razie problemu serwisowego za rok nie będzie z kim rozmawiać.
Więcej praktycznych porad dotyczących doboru samego odżelaziacza znajdziesz w naszym artykule Odżelaziacz wody — jak wybrać w 2026.
Lokalna specyfika — co rządzi w naszym regionie
Pracujemy w trzech województwach, ale każdy z 15 obsługiwanych przez nas obszarów ma swoją specyfikę hydrogeologiczną. Wykorzystujemy mapy Państwowego Instytutu Geologicznego jako podstawę przy ocenie, czego się spodziewać przy konkretnym adresie.
- Zielona Góra, Sulechów, Krosno Odrzańskie, Gubin (dolina Odry, lubuskie) — typowo żelazo 1–4 mg/l, mangan 0,05–0,3 mg/l, pH 6,8–7,2, twardość średnia. Najczęściej dobieramy Birm + zmiękczacz Clack.
- Nowa Sól, Żary, Żagań (południe lubuskiego, lokalnie trzeciorzęd) — pH bywa niskie (6,2–6,5), żelazo wysokie, mangan zmienny. Często konieczna neutralizacja pH przed odżelazianiem; rekomendujemy Pyrolox lub Greensand Plus.
- Świebodzin, Gorzów Wielkopolski — wody z piasków czwartorzędowych, parametry zwykle umiarkowane, twardość 8–14 °dH. Standardowe konfiguracje.
- Leszno, Wolsztyn, Nowy Tomyśl (wielkopolskie) — tereny rolnicze, częste podwyższone azotany i amoniak, sporadyczna bakteriologia. Dokładamy lampę UV i ewentualnie filtr selektywny na azotany.
- Głogów, Polkowice, Bolesławiec (dolnośląskie) — wody głębsze, częsty podwyższony mangan (do 0,3 mg/l), siarkowodór sporadycznie. Greensand Plus z regularną regeneracją KMnO₄.
Nasz pełen obszar działania obejmuje też mniejsze miejscowości — Lubsko, Strzelce Krajeńskie, Międzyrzecz, Sława, Kożuchów, Wschowa, Góra, Lubin, Chocianów — i wszędzie zaczynamy od analizy wody, nie od wystawiania szablonu cenowego.
Dlaczego TechDrill — czego nie znajdziesz u podwykonawców
Jesteśmy firmą wiertniczą i instalacyjną w jednym. Nasza wiertnica obrotowo-udarowa z systemem RC (Reverse Circulation) wierci studnie głębinowe do 100 m głębokości — to znaczy, że jeśli klient zaczyna od zera, możemy wykonać odwiert, montaż pompy i hydroforu, a potem dobór i instalację stacji uzdatniania — bez koordynowania trzech firm. Jeden zespół odpowiada za wynik.
Działamy od września 2020 roku jako TechDrill Studnie Głębinowe, NIP 9252132183, REGON 386962636, z siedzibą w Zielonej Górze. Mamy ocenę 5,0 ★ na Google — to publicznie weryfikowalne, każda opinia ma datę i imię. Pełne dane firmy, zdjęcia realizacji i historia są na stronie o nas.
Dla klientów, którzy chcą porównać nasze podejście do produkcyjne-katalogowego, polecamy też zerknąć na serwis stacji uzdatniania wody — montaż to dopiero początek; trwałość zależy od regularnych przeglądów, których nie pomijamy w wycenie eksploatacyjnej. Jeśli interesuje Cię szerszy temat, masz też pełną sieć usług: obudowa studni, serwis studni, przyłącza wody.
Po pobraniu próbki i wyniku z laboratorium przygotowujemy konkretną wycenę. Bez „pakietów uniwersalnych”.
Najczęstsze pytania o montaż stacji uzdatniania wody
Ile trwa montaż stacji uzdatniania w domu jednorodzinnym?
Sam montaż to typowo 1 dzień roboczy (6–8 godzin pracy zespołu dwuosobowego). Wcześniej oddzielnie pobieramy próbkę wody i czekamy 5–10 dni roboczych na wynik z laboratorium. Łącznie od zgłoszenia do uruchomionej stacji to zwykle 2–3 tygodnie, w zależności od dostępności konkretnych komponentów.
Czy mogę kupić stację samemu, a Wy ją tylko zamontujecie?
Tak, ale wtedy nie odpowiadamy za dobór — przed montażem musimy zobaczyć wynik analizy wody i parametry urządzenia. Jeśli zestaw jest oczywiście niedobrany do wody (np. Birm przy pH 6,3), uprzedzamy o ryzyku reklamacji. Najczęściej rekomendujemy wtedy konsultację przed zakupem.
Jak często serwisuje się stację uzdatniania?
Przegląd okresowy raz w roku, wymiana wkładów wstępnych co 3–6 miesięcy w zależności od mętności wody, uzupełnianie soli w zbiorniku solanki co 4–8 tygodni (zmiękczacz). Złoże w odżelaziaczu zmieniamy co 3–7 lat zależnie od typu. Szczegóły opisujemy w sekcji serwis stacji uzdatniania wody.
Czy stacja uzdatniania potrzebuje pozwolenia?
W zwykłej instalacji domowej nie wymaga pozwoleń budowlanych ani wodnoprawnych — to urządzenie wewnątrz budynku. Pozwolenie wodnoprawne dotyczy poboru wody z ujęcia (studni), nie samej stacji. Dla obiektów użyteczności publicznej (agroturystyka, gastronomia, mała produkcja) wymagana jest decyzja sanepidu o jakości wody do spożycia po uzdatnianiu.
Co jeśli moja woda jest „za miękka” i nie wymaga zmiękczacza?
Wody o twardości poniżej 6 °dH zostawiamy bez zmiękczania, czasem wręcz korygujemy w drugą stronę (mineralizacja). Zmiękczacz montujemy zwykle od 8 °dH wzwyż. Sama woda miękka nie jest „lepsza” ani „gorsza” — istotne jest dopasowanie do instalacji i preferencji użytkownika.
Czy stacja uzdatniania radzi sobie z bakteriami w wodzie?
Sama stacja odżelaziająca/zmiękczająca — nie. Dla mikrobiologii potrzebny jest dodatkowy moduł: lampa UV (najczęściej), rzadziej chlorowanie lub ozonowanie. Po stwierdzeniu bakterii grupy coli lub Escherichia coli pierwsza decyzja to dezynfekcja studni (najczęściej naszym serwisem studni), dopiero potem montaż UV jako zabezpieczenie ciągłe.
Czy mogę zamontować stację samemu?
Hydraulicznie — teoretycznie tak, jeśli masz uprawnienia i doświadczenie. Praktycznie odradzamy: dobór złoża wymaga interpretacji wyników badania, programowanie sterownika to nie „kreator z internetu”, a gwarancja producenta na butlę i głowicę często wymaga montażu przez autoryzowanego instalatora. Samodzielny montaż kończy się najczęściej tym, że klient po roku dzwoni do nas i prosi o „naprawienie wszystkiego od początku”.
Czy stację można później rozbudować?
Tak — np. zaczynamy od odżelaziacza i zmiękczacza, a po 2 latach dochodzi lampa UV albo moduł RO pod zlewem w kuchni. Już przy pierwszym montażu zostawiamy zapas miejsca i odpowiednie złączki w instalacji, jeśli klient sygnalizuje plany rozbudowy. Z technologicznego punktu widzenia każdy z elementów stacji można dołożyć w dowolnym momencie bez wymiany pozostałych.
Co dalej
Jeśli masz świeży wynik analizy wody — wyślij go nam mailem na studnie.odwierty.techdrill@gmail.com lub przez formularz. Na podstawie wyników i krótkiego opisu instalacji (skąd woda, ile osób, jakie pomieszczenie) przygotowujemy konkretną propozycję techniczną. Jeśli badania nie masz — przyjedziemy z butelkami sterylnymi i miernikami, a koszt analizy uwzględniamy w ostatecznej wycenie montażu.
Odbieramy telefon Mon–Pt 08:00–17:00 oraz Sb 08:00–13:00 pod numerem 662 199 749. Działamy w Zielonej Górze, Gorzowie Wielkopolskim, Sulechowie, Świebodzinie, Nowej Soli, Żarach, Żaganiu, Krośnie Odrzańskim, Gubinie, Lesznie, Wolsztynie, Nowym Tomyślu, Głogowie, Polkowicach, Bolesławcu i okolicach.